Haai haai,
Onze donderdag hier in Cody zit er alweer bijna op. Onze dag begon rustig aan….zo rond 10 uur uit bed, even gedoucht en toen een broodje gehaald bij onze lievelingsbroodjeszaak Subways. Serieus 20 plakken salami en pastrami later waren onze buikjes weer lekker gevuld. Het weer gisteren was wat minder toen we aankwamen, maar werd gedurende de dag steeds beter. Daarom hoopten we dat we vandaag ook beter weer zouden hebben dan ze voorspelt hadden, zodat we bij het zwembad konden liggen. Helaas was het begin van de dag een beetje wisselvallig, dus zijn we maar gaan midgetgolfen. Daarna nog even rondgereden en toch onze spulletjes gepakt en naar het zwembad verplaatst. Maar kort nadat we ons geïnstalleerd hadden, kwamen dreigende wolken onze kant op drijven en besloten we maar even een theetje te gaan drinken in onze cabin. Ondertussen hebben we nog even kort kunnen genieten van de uitschakeling van Guus. Toch wel een beter gevoel dat hij er nu ook uit ligt…..Tim en ik hebben nog steeds discussies over het feit of hij nou wel of niet zo hard mocht juichen als er een goal gemaakt werd tijdens de wedstrijd Rusland-Nederland. Tim vond dat absoluut landverradersgedrag.
Na het kopje thee toch even bij het zwembad gezeten, beetje gekaart. Helaas weinig zon, maar temperatuur was ok. Vanavond gingen we om 8 uur naar de rodeo, dus we hoopten dat het droog zou blijven. Eerst nog wat gegeten bij de mexicaan. Tim had een tortilla begraven onder een berg sla, tomaat, kaas, vlees en mexicaanse sausjes ed. Mo had een salade in een reusachtige tacokom. De kom was eetbaar maar zo vet dat ik geen handcrème meer hoef te gebruiken vanavond. We waren om 7 uur klaar met eten en besloten maar de kant van de rodeo op te rijden. We hadden immers geen vaste plaatsen. Eerst de koetjes, kalfjes, stieren en paarden gedag gezegd en toen een mooi plaatsje (pontificaal in het midden) uitgezocht. De show kon beginnen en dat deed ie…. met wilde paarden die iemand eraf probeerde te gooien, omdat deze persoon de ballen van het paard vastgebonden had. Mo vond het meteen iets minder worden. Toen er kleine schattige kalfjes met een lasso om de nek en benen bijna gevierendeeld werden, was Mo er echt klaar mee. Maar het werd erger, nu geen kleine kalfjes, maar kleine kindertjes op jonge stieren. Kinderen onder de 12 jaar, waarvan er één serieus rake klappen kreeg, beukten erop los op die stieren. Vreemde wetten hier, maar cowboys zijn nou eenmaal flinker dan anderen. Wel werd het betreffende kind huilend afgevoerd, maar ach… Toch werd nog wel leuk om naar te kijken. Stieren die cowboys rondslingerden en meisjes van 5 die megahard konden rijden op hun pony op maat.
Nog even aan het begin van de show uitgebreid aandacht voor Amerika en hoe fantastisch we zijn. Iedereen zijn hoofd gebogen en bidden voor alle cowboys, dieren en natuurlijk THE PEOPLE WHO SERVE US. En voorzichtig keken we om ons heen om te zien dat werkelijk iedereen in een straal van een meter om ons heen aan het janken was. Pfffff, daar zijn wij Nederlanders dus echt te nuchter voor, dus zoemde Tim tijdens het volkslied vrolijk in op de Nederlandse vlag met de camera. Het was me de show wel, pas om kwart voor tien was het afgelopen.
Best wel een beetje trek gekregen van de show, reden we langs de Wal mart om te zien dat die 24 uur open is hier, dus ook in zo’n kleine stad als deze. Nog batterijen gekocht, want de oplader werkt hier niet en wat chipjes en keelsnoepjes. Mo begint last te krijgen van het vakantievitaminetekort. We gaan zo lekker ons bedje in en morgen op weg naar Casper. Daar wellicht beter weer. Daar zetten we ook de foto’s van vandaag op de site, nu ligt ons draadje in het huisje.
Weltrusten, goedemorgen, middag!!
Xxxxx Timo
PS. Bas, ik heb zelf van die lange armen!